8 Kasım 2008 Cumartesi

kaç,ış,anlar


baya uzun zamandır kafamda bir plan var:
bir gün okul,ev vb. bir mekanda böyle bir sürü tanıdık insan(arkadaş,aile vs.)varken ''ben artık gideyim.'' dicem ve mekandan çıkıp gidicem.şehirden,ülkeden...hepsinden uzaklaşıp rastgele bir yerlere gitme planı bu.
bu plandaki en önemli kısım gidilecek yerden ziyade gidilecek zaman.mesela bilbo baggins gibi yaşlanınca olmamalı,holden caulfield kadar da genç olmaz zaten.
zira yaşlanınca
-gitsen kimse iplemez,ipleyecek insan kalmaz.
-hayattaki amaçlarının çoğuna ulaşmış olursun ve gitmenin bir anlamı olmaz.
-ölüm var,rahat bırakmaz.

gençken
-zaten serseri mayın gibisin,gitmek bütün absürtlükler içinde şaşırtıcı olmaz.
-zaman zaten değerli olduğu için giderek harcamak doğru olmaz.
-biraz kolaya kaçmak olur.

bir gün gitme zamanı geldiğinde bunu hissedecekmişim gibime geliyor.''gitme'' fikri zihnimin derinliklerine gömülmüşken bir şarkının sözleri duyulacak uzaktan ve yola koyulcam sanki.

-peki hangi şarkı bu?
-bilmiyorum.bunu gittiğimde öğrenmiş olucam.
-bir olasılık belirteyim mi?
-gerek yok.
-ya ama?!
-sus lan!!!

Hiç yorum yok: