31 Aralık 2008 Çarşamba

kan lekesi


çölde
bir yaratık gördüm, çıplak, vahşi.
çömelmiş oturuyor
yüreğini ellerinde tutuyor
yiyordu.
dedim ki: "tadı güzel mi dostum?"
"acı, acı" diye karşılık verdi,
"ama seviyorum
çünkü acı
ve benim kalbim."


-stephen crane-


bunu bir arkadaşım yolladı birkaç gün önce.şiirin orijinal adı in the desert.kalp yiyen sandığımdan daha eskiye dayanan bir geçmişe sahipmiş.zaten en çok bu özelliğini seviyorum:
benden bağımsız ve beni de bağlamıyor sadece kılavuzluk yapıyor.bir de beklenmedik anlarda ortaya çıkması da güzel bir şey.

-yazasım gelmiyor.
-yeni yıl sendromu mu?
-evet.sonuçta bu bir nevi dünya'nın doğumgünü sayılabilir.şahsen ben dünya'ya baktığımda ''iyi ki doğdun'' diyemiyorum.
biliyor musun?
benim kulaklarım çok keskindir,en uzaktaki ağlamaları ve çığlıkları duyabilirim.
en uzaktaki patlamaları ve havaya saçılan bedenleri görebilecek kadar keskin gözlerim var.
bir kurşun bir çocuğun elindeki silahtan çıkıp da başka bir çocuğun kalbine saplandığında hem silahın titreşimini hem de kalbin acısını hissedebilirim.
-bunları duyan kulaklar çocuk kahkahalarını da duymalı,bütün bunları gören gözler yere değil gökyüzüne bakmalı,bütün bunları söyleyen ağzın biraz da mutluluk şarkıları söylemeli,bütün bun...
-tamam,tamam!bu kadar didaktiklik yeter bence.

böyle darmadağınık yazılar yazmaktan ben de memnun değilim ama elimden gelen bu.kafamda milyonlarca fikir birleşip bir girdap oluşturmuş.ben de bu girdaptan bir düş yakalamaya çalışan bir balıkçıyım.her zaman eve koca koca düşlerle dönemiyorum,elimdeki ufaklarla bir şeyler yapmaya çalışıyorum.
hem bu girdaplar da gerekli aslında.girdap olsun ki büyük düşler yüzeye çıksın.

son olarak söyleyeceğim birkaç şey daha var:
birisine ihtiyacın olduğunda ararsın arkadaşını ve işini gücünü bırakıp sana yardım etmeye çalışır.evet,bu güzel bir şey.
bazen de sen onu aramasan da ihtiyacın olduğu anda hemen ortaya çıkanlar vardır.işte onlar hiç bırakılmaması gereken insanlardır.onlar ki ellerinde olmadan hayatını güzelleştirenlerdir.

...ve onlar ki eninde sonunda istenmeden de olsa kırılacak olanlardır.en çok onların affetmesi koyar insana.

Hiç yorum yok: