15 Mayıs 2009 Cuma

çocuklar ve tüylü vahşi yaratıklar


sıcak!sıcak!!sıcak!!!

pofff!!

bugün eve nasıl döndüğümü hatırlamıyorum.sosyal tesisten çıktığım anda sıcağı hissetim.durağa yürüyene kadar piştim.metroda serinlerim derken klimanın çalışmadığını anlayıp daha da bunaldım.sıcak bastırdıkça ben de bulunduğum yerden zihnen kaçmaya çalıştım.dinlediğim şarkının içine saklandım sonra:

somethin' filled up
my heart with nothin'
someone told me not to cry


arcade fire'dan wake up.bu şarkı bende vardı fakat hiç dinlememiştim.where the wild things are'ın fragmanında dinledikten sonra arcade fire dinlemeye başladım ve baya sevdim.film aralık'ta gösterime girecek.fragmanını izlediğimde çok fena oldum,''bu kitabı daha önce okumalıydım.'' dedim kendi kendime.bir de içinde çocuk ve hayal kavramı olan filmler etkiliyor beni.yönetmeni de spike jonze imiş,hani being john malkovich'i yöneten adam.

metroda aklımdan bunlar geçerken bir ağlama sesi duydum.vagonun öbür ucunda bir bebek ağlıyordu ve herkes ona bakıyordu.''niye bu kadar şaşırıyorsunuz?!!hiç mi ağlayan bebek görmediniz?!!'' demek istedim.arkamdaki yaşlı kadın bu düşüncemi duymuş gibi cık-cıkladı ve yine içimden bağırdım suratına ''hayata verebileceğin en büyük tepki bu işte:cık cık!''

sonra çocuklar ve hayallerine geri döndüm zihnimde.çocuklar hep garip hayaller kurar.bazıları tüylü dev yaratıkları hayal eder,bazıları masal anlatan seyyahları,bazıları..acaba tanrı bir hayali çok beğenirse onu gerçeklikle ödüllendirir mi?yoksa hayali güzel yapan gerçek olmaması mı?ben başka bir evrende de olsa hayallerimizin gerçek olduğuna inanıyorum.şu anda yaşadığımız evren de bir çocuğun hayaliydi ve başka evrenleri yaratırken bizden fikir aşırıyor tanrı.

bunları ostim-batıkent durakları arasında giderken cep telefonuma not ettim.metronun o kısmı baya bereketlidir ama batıkent'e hemen geliverir metro,aceleyle yazmak zorunda kalırım ve kulağımda şu sesler yankılanır:

children wake up
hold your mistake up
before they turn the summer into dust


ek:buraya bir şeyler yazmak çok rahatlattı beni.

Hiç yorum yok: